geschiedenis

Een brasserie met een verhaal vind je niet elke dag. Brasserie Nerocafé heeft dit, en wel een uitzonderlijk. Een stripfiguur zorgde ervoor de brasserie uitgroeide tot wat het vandaag de dag is: een uitzonderlijke plaats waar mensen elkaar ontmoeten. Eigenlijk veranderde er niet veel.

Het oude tramstationnetje werd gebouwd in 1894. De tramlijn kwam er voornamelijk om de unieke druiven uit de Druivenstreek naar Brussel te transporteren. Later werd ook personenvervoer via dezelfde lijn mogelijk.

In 1949 werd het reizigersvervoer afgeschaft, aangezien de bus en de vrachtwagen langzaam maar zeker de taak van de tram overnamen. Negen jaar later, in het expojaar 1958, behoorde ook goederenverkeer tot het verleden.

Pas nadat stripheld Nero in het album ‘De Verschrikkelijke Tweeling’ (1990) het pand kraakte, kwam het weer in de belangstelling. Zo raakte het gebouw geklasseerd. Acht jaar later sloegen de gemeente Hoeilaart en de brouwerij Haacht de handen in elkaar. Het Nerocafé was geboren.

Delen van het oorspronkelijke gebouw werden gesloopt, andere werden gerenoveerd. De glazen veranda werd bijgebouwd. De originele vloer van het tramloket werd behouden.

In september 2000 opende brasserie Nerocafé voor het eerst de deuren, nadat het station er 42 jaar verkommerd had bijgelegen. Ook Marc Sleen, per slot van rekening de man die ervoor zorgde dat het gebouw opnieuw in de belangstelling kwam, is er nog steeds een trouwe gast.

geschiedenis

Een brasserie met een verhaal vind je niet elke dag. Brasserie Nerocafé heeft dit, en wel een uitzonderlijk. Een stripfiguur zorgde ervoor de brasserie uitgroeide tot wat het vandaag de dag is: een uitzonderlijke plaats waar mensen elkaar ontmoeten. Eigenlijk veranderde er niet veel.

Het oude tramstationnetje werd gebouwd in 1894. De tramlijn kwam er voornamelijk om de unieke druiven uit de Druivenstreek naar Brussel te transporteren. Later werd ook personenvervoer via dezelfde lijn mogelijk.

In 1949 werd het reizigersvervoer afgeschaft, aangezien de bus en de vrachtwagen langzaam maar zeker de taak van de tram overnamen. Negen jaar later, in het expojaar 1958, behoorde ook goederenverkeer tot het verleden.

Pas nadat stripheld Nero in het album ‘De Verschrikkelijke Tweeling’ (1990) het pand kraakte, kwam het weer in de belangstelling. Zo raakte het gebouw geklasseerd. Acht jaar later sloegen de gemeente Hoeilaart en de brouwerij Haacht de handen in elkaar. Het Nerocafé was geboren.

Delen van het oorspronkelijke gebouw werden gesloopt, andere werden gerenoveerd. De glazen veranda werd bijgebouwd. De originele vloer van het tramloket werd behouden.

In september 2000 opende brasserie Nerocafé voor het eerst de deuren, nadat het station er 42 jaar verkommerd had bijgelegen. Ook Marc Sleen, per slot van rekening de man die ervoor zorgde dat het gebouw opnieuw in de belangstelling kwam, is er nog steeds een trouwe gast.



Voor deze websit heeft u Flash nodig.
Klik hier om te downladen.